Deze behoort nu ook toe aan mijn collectie,de Simca 1000 Rallye 2 SRT in schaal 1/18 van Otto-Models.
De oorsprong van de Simca 1000 liggen niet op Frankrijk, maar in Italië. Simca's president-directeur-generaal, Henri Pigozzi , was geboren in Turijn en had Fiat's oprichter, bekend Giovanni Agnelli van 1922 in 1945 tot de dood Agnelli's: de Agnellis nog gecontroleerd Fiat. Fiat zou dominante houder Simca's aandeel blijven tot 1963. Pigozzi bleef een regelmatige bezoeker van enorme operatie van Fiat in Turijn zijn hele tijd aan het hoofd van Simca, en wanneer Pigozzi bezocht het was als een geëerde vriend.
Na de lancering in 1955 van de goed ontvangen Fiat 600 , development afdeling van Fiat, nog steeds onder leiding van de legendarische designer-ingenieur Dante Giacosa , ingesteld over de planning voor zijn opvolger. De voorziene vervanging zou een beetje groter en krachtiger dan de huidige auto, als gevolg van toenemende welvaart in Italië op het moment. Twee projecten werden parallel: "Project 119" was voor een twee deur opvolger, voortbouwend op de sterke punten van het huidige model, terwijl het "Project 122" was voor een meer radicaal gedifferentieerde vierdeurs opvolger. De ingang van het innerlijke heiligdom van Development Department Fiat zou zijn geblokkeerd tot de meeste bezoekers, maar Pigozzi's bevoorrechte relatie met de Agnellis opende zelfs deze deuren, en tijdens de late jaren 1950 nam hij een bijzondere belangstelling voor de afdeling. Het werd duidelijk dat Pigozzi de intenties om de Simca gamma verder naar beneden in de kleine auto sector nauw aan bij Fiat's eigen "Projecten 119" en "122" uit te breiden, bedoeld om een aanwezigheid upmarket bouwen van de Fiat 600. Pigozzi verkregen instemming van de Fiat bestuurders aan een van de zes verschillende nogal boxy vierdeurs klei modellen en mock-ups die dan bestaat de output van "Project 122" te selecteren om te worden ontwikkeld tot nieuwe kleine auto Simca's.
De styling afdeling van Simca werd geleid door Mario Revelli de Beaumont, een andere Italiaanse emigrant die uit had overgedragen General Motors in 1955, maar die was geboren in Rome terug in 1907. Het verdelen van zijn tijd tussen Fiat Industrial Design Centre in Turijn en Simca's Styling Centre in Poissy , Revelli de Beaumont bracht de twee jaar tussen 1959 en 1961 werken met Fiat's Felice Mario Boano , het ontwikkelen van de Simca 1000 tot productie paraatheid. Hoewel de overlevende prototypes in detail verschillen, had de basisarchitectuur en boxy vorm van de auto kennelijk geweest "in één keer goed" en de Simca 1000 van 1961 is geheel herkenbaar als het model dat Pigozzi had geselecteerd uit Fiat's "Project 122". In de tussentijd, in Italië de Fiat 600 bleef sterk te verkopen en er was weinig gevoel van urgentie over het investeren om het te vervangen. Beheer blijkbaar besloten dat een vierdeurs vervanger voor de 600 een te grote sprong van de bestaande auto zou vertegenwoordigen. Echter, in 1964 de vruchten van "Project 119" openbaar werd met de lancering van de Fiat 850.
De "Simca Mille" (zoals de auto heet in het Frans) was goedkoop en, ten tijde van de lancering, heel modern, met een gloednieuw inline-vier watergekoelde "Poissy engine" van (in dit stadium) 944 cc . De productie begon op 27 juli 1961, en de officiële onthulling vindt plaats in het kader van een high profile publiciteitscampagne op de Paris Motor Show op 10 oktober 1961. Bij de lancering Pigozzi, voor de hand liggende redenen, geplaatst grote stress op de mate waarin de nieuwe auto betekende een mijlpaal voor een steeds onafhankelijke Simca, en de nieuwe Development afdeling van het bedrijf in Poissy , en het weglaten om te vermelden dat de Simca 1000 was het resultaat van nauwe samenwerking met het bedrijf de grootste aandeelhouder, Fiat.
Aanvankelijk konden auto's in één van de drie kleuren (rood / rouge Tison, eierdop blauw / bleu pervenche of gebroken wit / gris-princesse) worden besteld. Maar de show stand stond twee extra carrosseriekleuren en het bereik van kleuren beschikbaar voor klanten werd al snel uitgebreid. Het bedrijf de marketing strategie was karakteristiek fantasierijk, en een verworven Parijs taxi bedrijf in 1958, in november 1961 Simca vervangen 50 van dat bedrijf Simca Ariane gebaseerd taxi's met 50 veel kleiner (maar blijkbaar ruim genoeg voor de relatief korte ritten die normaliter door de taxi) Simca 1000: dus de stijlvolle kleine auto, vaak met iconische monumenten van Parijs op de achtergrond, werd al snel een vertrouwd gezicht op de wegen van de hoofdstad. Foto's van Simca 1000 werkzaam als Parijs taxi's opgedoken in de pers. Desondanks werd duidelijk gemaakt dat dit niet een permanente verandering en na een paar maanden de rode en zwarte Simca 1000 taxi's werden verwijderd uit de circulatie en vervangen door meer conventioneel sized taxi's.
Gebruik van de RR-out was een primeur voor Simca, hoewel toonaangevende auto-makers in Frankrijk en Duitsland waren toe te passen op de reguliere kleine auto's voor meer dan een decennium. In aanvulling op de achterste motor, de brandstoftank van de Simca 1000 was gevestigd in de achterzijde, achter de achterbank passagiersstoel. Dit gaf de auto een 35/65 voor / achter gewichtsverdeling, met een extreem licht en wendbaar front-end en een responsieve overstuur op bochtige wegen.
Het interieur werd beschouwd als "verrassend" ruim voor deze klasse van de auto, met veel ruimte voor vier, hoewel de bagage locker onder de motorkap / motorkap bood slechts beperkte ruimte: in tegenstelling tot de op dezelfde manier geconfigureerd concurrent Renault Dauphine en Renault 8 (en Simca's eigen prototypes voor de Simca 1000 ), die hun vrije wielen vlak onder de voorste bagage locker opgeborgen, de Simca 1000 had zijn reservewiel verticaal opgeborgen in de kofferruimte, net achter de voorbumper. De bestuurder genoten van een uitstekend view out:. de snelheidsmeter pod en kleine controles voorafgaand aan de bestuurder gepositioneerd waren basic, hoewel de fabrikant benadrukt dat het glas voor de snelheidsmeter werd hoek om reflecties te minimaliseren.
De Simca 1000 werd een populaire auto in Frankrijk, en in zekere mate ook op de exportmarkten. In 1962, het eerste volledige jaar van productie, de fabrikant produceerde 154.282. De prestatie was des te indrukwekkender omdat Simca en haar dealers had geen recente ervaring van de verkoop van kleine auto's, dus afgezien van de eerste keer kopers en klanten de handel naar beneden, alle kopers van de kleine auto's moesten weg van concurrent fabrikanten worden gelokt. Ter vergelijking, de top verkoper van Frankrijk voor 1962 in deze klasse was de Renault Dauphine , die kunnen voortbouwen op was geweest meer dan een decennium van de klasse toonaangevende verkoop door de Renault 4CV . Renault geproduceerd (met inbegrip van de sportieve Ondine versies) 266.767 Dauphine's in 1962. De andere grote concurrent in dit segment was Citroën wiens Ami model beheerd 85.358 eenheden in 1962, die voor de Ami, als voor de kleine Simca, was het eerste volledige jaar van de productie. Gedurende de jaren 1960 en begin 1970 de Simca 1000 zou blijven goed worden weergegeven op de ranglijst in de Franse hitlijsten, met een jaarlijkse omzet resterende boven 100.000 zonder pauze tot 1974. In zijn 17 jaar productie, bijna 2 miljoen werden verkocht .
Greetz
![Wink :wink:](./images/smilies/icon_wink.gif)
Wat zijn oude wagens toch leuk.